Eén team, één gezamenlijke missie


In mijn vorige voorwoord schreef ik over zomerperspectief. Helaas is net als de zomer het perspectief op het gebied van arbeidsvoorwaarden en investeringen in Defensie in het spreekwoordelijke water gevallen. Het nieuwe kabinet laat nog op zich wachten met als gevolg dat het er steeds meer op begint te lijken dat het zomerperspectief over zal gaan in een herfstoffensief. Een herfstoffensief om de politiek duidelijk te maken dat het de werknemers bij Defensie menens is.


De vakbonden zijn daarom drukdoende om dit herfstoffensief voor u te plannen. Ik hoop voor Defensie en haar personeel dat onze werkgever minister Hennis-Plasschaert, met toestemming van onze demissionaire regering, in beweging komt want als een herfstoffensief daadwerkelijk nodig is dan is politiek Den Haag nog steeds de mening toegedaan dat er niet in u hoeft te worden geïnvesteerd.


De afgelopen weken ben ik, net als mijn collega-voorzitters, het land in gegaan om het defensiepersoneel te informeren over hetgeen de bonden de afgelopen maanden hebben gedaan om aandacht te blijven vragen voor Defensie en haar personeel. Daarnaast wordt er inzicht gegeven in wat we nog gaan doen indien dit nodig blijkt te zijn. Tijdens mijn rondreis vielen mij twee dingen op.


Ten eerste: het valt niet mee om u in beweging te krijgen, ondanks het feit dat u over het algemeen van mening bent dat er eindelijk iets moet gaan gebeuren. U ziet net als de vakbonden de noodzaak dat er een nieuwe wind door de defensieorganisatie moet gaan waaien. Een frisse wind die perspectief moet gaan bieden voor Defensie en haar personeel.


Ten tweede: ik bespeur tijdens mijn rondgang dat u zich zorgen maakt over wat uw leidinggevende ervan vindt als u meedoet aan acties voor betere arbeidsvoorwaarden en/of extra budget voor een voor haar taak berekende krijgsmacht. Extra budget dat hard nodig is om de door uw leidinggevende opdragen taken goed en veilig uit te kunnen uitvoeren. Ik ontvang signalen dat leidinggevenden een verzoek tot bijzonder verlof om mee te doen aan een actie afkeuren om te voorkomen dat u in de baas zijn tijd strijd voor onze defensieorganisatie.


Het lijkt erop dat de werkvloer en de leidinggevenden in deze geen team zijn en geen gezamenlijke missie hebben als het gaat om extra budget voor goede arbeidsvoorwaarden en een voor haar taak berekende krijgsmacht. Voor mij en velen van u onbegrijpelijk. Het wordt dan ook tijd dat we met z’n allen deze missie gaan uitstralen: Sta op voor goede arbeidsvoorwaarden en een voor haar taak berekende krijgsmacht. Want wie geen pijn laat zien, zal ook niet winnen!

 

Ik sta voor Defensie: staat u naast mij?

Onderwerpen in dit bulletin:

  • Persbericht gezamenlijke defensiebonden nav de defensiebegroting 2018 van het demissionaire kabinet
  • Uitleg over de complexiteit van de eindloonregeling
  • Terugkoppeling en toelichting op de acties van en voor het defensiepersoneel voor een betere cao

 

En verder de columns van de duo-voorzitters, van Peter van Maurik en van Tom Kofman

 

Lees het bulletin >>>

Duo-voorzitter Ruud Vermeulen vergelijkt het protest van de basisschoolleraren met dat van de militairen en burgermedewerkers bij Defensie. Zijn conclusie:Naast een tekort aan (inzetbaar) materieel, een te kleine defensieorganisatie, is er nu ook op arbeidsvoorwaardelijk gebied en door het ontbreken van perspectief een mega-probleem op het personele functiegebied ontstaan. En dat probleem is echt veel groter dan bij de andere overheidswerkgevers.

 

In het artikel 'Hoezo trendbreuk en geen verdere bezuinigingen op Defensie?' wordt vooruit gekeken naar een nieuw kabinet, en wat de gevolgen daarvan zullen kunnen zijn op het personeel bij Defensie. Ook de mogelijke gevolgen voor het pensioen worden belicht in de bijdrage 'Het rente-op-rente effect'.

 

In dit bulletin sowieso veel aandacht voor pensioen, want er gebeurt ook op dit vlak veel.

 

Lees verder over dit bulletin >>>

 

Zomerperspectief

 

Als u dit leest is het zomerverlof/-reces voor u waarschijnlijk reeds begonnen. Ondanks het verlof staat er voor Defensie veel op het spel. Lukt het ‘het motorblok’ om een nieuw kabinet te formeren dat nog op Prinsjesdag de plannen voor 2018 kan gaan presenteren?

 

Plannen die ertoe moeten leiden dat er op korte termijn weer perspectief aan Defensie en haar personeel kan worden geboden. Perspectief dat er in tegenstelling tot voorgaande jaren eindelijk voor gaat zorgen dat krimp kan worden omgezet in groei. Ik hoop het van harte, want als ‘het motorblok’ niet aan de praat kan worden gekregen betekent dit voor Defensie wederom een beleidsarm jaar. Weer een jaar waarvan we er de afgelopen decennia reeds teveel van hebben gehad. Het broodnodige perspectief wordt dan ondanks de economische voorspoed wederom naar de toekomst doorgeschoven. Groei betekent dat het personeelsbestand voor het eerst eveneens weer gaat groeien. Het behoud van personeel en een beter wervingsresultaat zijn dan een must voor Defensie.

 

Tijdens het onlangs gehouden Algemeen Overleg Personeel Defensie (AO-P) in de Tweede Kamer, heeft minister Hennis aangegeven dat er haar alles aan is gelegen om nog voor het aantreden van het nieuwe kabinet (en dus haar aflosser) een nieuw arbeidsvoorwaardenakkoord met haar personeel te kunnen sluiten. Het viel mij tijdens het AO-P op dat alle Kamerleden die aanwezig waren, zich zorgen maakten over het uitblijven van een arbeidsvoorwaardenakkoord bij Defensie. De partijen van deze Kamerleden hebben een zeer ruime meerderheid in de Tweede Kamer.

 

Het moet voor de minister een fijne gedachte zijn dat er zoveel steun vanuit de Kamer is voor het defensiepersoneel. Gezamenlijk zouden de minister en deze ruime Kamermeerderheid genoeg druk moeten kunnen genereren voor het vinden van een financieel mandaat voor een nieuw arbeidsvoorwaardelijk bod. De vraag is dan ook of er inderdaad vanuit de Tweede Kamer zomerperspectief wordt geboden.


Dat betreft dan een zomerperspectief waarin rekening wordt gehouden met de bijzondere positie van de militair en de bijzondere positie waarin Defensie zich bevindt. Het wordt namelijk tijd dat er rust in de organisatie komt. Rust en perspectief die het tij moeten gaan keren.

 

Iedereen weet het en iedereen ziet het, maar de vraag is of deze stap daadwerkelijk gaat worden gezet. Ik hoop het, want het defensiepersoneel verdient het meer dan ooit. Ik wens u allen een mooi, rustig en een zeer verdiend verlof met zomerperspectief toe.

Het openingsartikel van de duovoorzitters is deze maal getiteld 'Een eerlijk en duidelijk signaal graag'.

Verder in dit ProDef-Bulletin o.a. aandacht voor de arbeidsvoorwaardenonderhandelingen in het artikel 'Eindbod minister afgewezen'. Verder de artikelen 'Het regeerakkoord van de nieuwe coalitieregering', 'Voortgang nieuw pensioenstelsel' en 'Uitspraak hoger beroep UGM-AOW-gat'.

Twee bijzondere artikelen mogen niet aan de aandacht ontsnappen.

Ten eerste de 'vaste' gastschrijver Peter van Maurik met deel 5 van 'De Defensiebegroting gefileerd'. Ten tweede een artikel van René Bliek Is eerlijkheid teveel gevraagd?.

Natuurlijk vindt u ook een cartoon, ledenvoordeel én wordt er weer afgesloten met de column van de vice-voorzitter Tom Kofman, 'Het mag wat kosten...'.

 

Lees meer over dit bulletin >>>

 

 

Een eerlijk en duidelijk signaal graag

 

De afgelopen weken heeft de GOV|MHB op 24 locaties haar leden bezocht om te discussiëren over het eindbod van de minister. Tijdens deze sessies en met de online ledenraadpleging hebben de leden massaal aangegeven het akkoord te verwerpen. Een duidelijk signaal van het personeel aan de defensietop.

 

Het is opvallend dat er tussen de defensietop en het personeel zoveel verschil zit in perceptie. De defensietop stelt in zijn schrijven dat “gezien de huidige omstandigheden is een beter bod voor 2017 realistisch gezien niet haalbaar”. Dit is nu juist de crux van deze arbeidsvoorwaardelijke onderhandelingen. Het defensiepersoneel hoort dit nu al 10 jaar lang. Is het niet vanuit het kabinet, met een opgelegde nul-lijn, dan is het wel omdat je een ‘kale kip niet kan plukken’. En vooral dit laatste nekt Defensie. Er is een onderstroom bij het defensiepersoneel dat een duidelijk signaal afgeeft: we voelen ons ten opzichte van de rest van Nederland en de overige ambtenaren ondergewaardeerd. Ondergewaardeerd op het gebied van loon en carrièreperspectief en de mogelijkheid om ons werk als professionals te kunnen uitvoeren. Als de defensietop vindt dat een 2% loonsverhoging niet niks is, dan raad ik hen aan de CAO’s die afgelopen maand zijn afgesloten eens goed te bestuderen. Ik raad hen ook aan om een vergelijking te maken met andere overheidssectoren in relatie tot de koopkrachtplaatjes.
Dit geeft een duidelijk signaal af: ‘een kale kip’ leidt tot karige loonontwikkeling. Een loonontwikkeling die ook nog eens beperkt wordt doordat de carrièremogelijkheden aanzienlijk zijn beperkt omdat de numerus fixus de top aanzienlijk heeft uitgedund. Het signaal van het defensiepersoneel is duidelijk: dit eindbod doet geen recht aan onze loyaliteit, onze ‘can do’ en onze bijzondere positie. Het past wel bij ons ‘failliete’ departement. Wees daar dan als defensietop duidelijk en eerlijk over richting het personeel maar ook richting de politiek en samenleving. Militairen zijn goed maar niet gek. Wil men hen behouden
voor onze veiligheid dan zal men hen niet alleen met de mond moeten waarderen maar ook met fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden. Gezien de loyaliteit en de ‘can do’ verdient het defensiepersoneel dit meer dan welke ambtenaar ooit!

Een veilig en perspectiefvol 2017

 

Het was de afgelopen weken een periode van terugblikken en
vooruitkijken. Zo ook bij Defensie. Tijdens de nieuwjaarsreceptie op het
ministerie gaf onze minister aan dat investeringen nodig zijn om de huidige
krijgsmacht überhaupt in stand te kunnen houden en te vernieuwen

 

Voor de vervangingen, modernisering en aanschaf van wapensystemen is dan ook meer
budget nodig. Meer budget omdat er bij het huidige budget de krijgsmacht de komende
jaren verregaand gereorganiseerd zal moeten worden om de organisatie financieel in
balans te krijgen. Met andere woorden, als er geen budget bij komt zal de krijgsmacht
verder moeten inkrimpen is de boodschap aan een nieuw Kabinet. In haar toespraak gaf de
minister niet alleen aan dat ‘de koek op is’ maar óók dat er missies moesten worden gestopt
omdat de rek eruit is. Op deze duidelijke analyse van onze minister valt niets af te dingen.
In haar speech was de minister positief over het feit dat er meer geld naar Defensie gaat. Meer
geld of is er nog steeds sprake van minder, minder? De minister is realistisch over het feit dat
de werkvloer vooralsnog wordt geraakt door effecten van de eerdere bezuinigingen. Volgens
onze minister is er echter wel degelijk perspectief. “We komen uit het dal en gaan omhoog. En het
is belangrijk om dit op ons netvlies te houden”. Mooie woorden maar het salaris van januari en het
zeer moeizaam verlopen van de arbeidsvoorwaarden geven het personeel echter een totaal
ander beeld.


In de speech geeft de minister een realistisch beeld van de staat van onze krijgsmacht. Dit siert
haar. Ik onderschrijf dan ook in grote lijnen hetgeen zij heeft uitgesproken. Echter, ik hoop voor
onze samenleving en het defensiepersoneel dat er na de verkiezingen eindelijk wel sprake zal
zijn van perspectief voor Defensie. Perspectief dat een nieuw Kabinet daadwerkelijk gaat investeren
in de hoognodige modernisering en uitbreiding van onze krijgsmacht en gaat investeren in
de werving en het behoud van het defensiepersoneel.


De speech houdt mij echter wel bezig: hoe is het mogelijk dat in het huidige tijdsgewricht een
minister aangeeft dat zij een nagenoeg failliete inboedel achterlaat voor haar opvolger zonder dat
een ruime meerderheid van de Tweede Kamer hiertegen te hoop loopt en onmiddellijk herstellende
acties eist? Met andere woorden is er daadwerkelijk sprake van perspectief ? Kunnen de nieuwe
politici wel invulling geven aan de zware taak en verantwoordelijkheid om voor de veiligheid van
ons land zorg te dragen? Op al deze vragen zullen we in 2017 hoogstwaarschijnlijk een antwoord
gaan krijgen. Ik wens u allen een gezond, gelukkig en vooral veilig en perspectiefvol 2017 toe.

Perspectief

 

In de vele contacten met zowel leden als niet leden komt steevast en zonder mankeren het woord “perspectief” naar voren. Men is moe, teleurgesteld en heeft in toenemende mate het geloof in
onze defensieorganisatie verloren. Men wil dat de politiek en de defensieleiding perspectief bieden in plaats van loze beloftes doen.... (lees verder)

Utopia

Uit een onlangs gehouden onderzoek onder de Nederlandse bevolking is gebleken dat

de Nederlander een stuk pessimistischer is geworden ten opzichte van 2011. Dit is

bijzonder te noemen daar we de economische crisis al enige tijd achter ons hebben gelaten

en volgens het CBS en het kabinet wordt er voor de komende jaren economische voorspoed

verwacht.

Het aantal werkzoekenden daalt langzaam, de huizenmarkt is weer booming, de nullijn hebben

we vooralsnog achter ons gelaten en het financieringstekort van de Nederlandse staat neemt

verder af.

Je zou dan verwachten dat dit de burger goede moed zou geven. Niets is echter minder

waar. De Nederlander maakt zich zorgen over de gevolgen van Brexit en bijna de helft van de

geënquêteerden verwacht dat de EU binnen 10 jaar uit elkaar is gevallen. De euro wordt door

steeds meer mensen als een ‘zeuro’ ervaren. Een ‘zeuro’ waarover later dit jaar in Finland een

referendum wordt gehouden: blijven we erin of gaan we terug naar de markka.

Naast het sceptisch zijn over de EU blijkt uit het onderzoek dat een groot deel van de

Nederlanders zich zorgen begint te maken over zijn ‘vrede en veiligheid’: 44% van de

ondervraagden maakt zich zorgen over Wereldoorlog III, in 2011 was dit nog maar 17%. De meer

dan verdubbeling van het percentage is bijzonder te noemen. Tot op heden ontvang ik echter

geen massale signalen uit onze samenleving dat er moet worden geïnvesteerd in onze

vrede en veiligheid. Vooralsnog valt vrede en veiligheid onder het (politieke) adagium van

‘vanzelfsprekend en vrijwel gratis’ te zijn.

Is Nederland daadwerkelijk aan het ontwaken uit zijn Utopia-droom en opent het langzaam de

ogen voor de wereldwijde veranderingen op het gebied van vrede en veiligheid? Veranderingen

‘ver’ van onze achtertuin, maar die via onze voordeur grote effecten kunnen hebben op

ons veiligheidsgevoel en onze welvaart en dus ook onze portemonnee. Welvaart begint bij

(internationale) stabiele veiligheid, iets wat in Utopia misschien vanzelfsprekend is, maar

voor ons aardse bewoners iets is dat we moeten koesteren en indien nodig moeten kunnen

beschermen.

Column Duo-voorzitter Marc de Natris | Haagse Rookgordijnen

 

Terwijl het defensiepersoneel als de titaan Atlas met man en macht probeert het

defensiehuis overeind te houden schrijft de minister in haar personeelsrapportage

aan de Tweede Kamer dat Defensie staat als een huis. Het gaat volgens de minister

over het algemeen, met uitzondering van enkele schaarste categorieën en financiële uitdagingen, goed met Defensie. “Eind 2015 sloot het personeelsbestand over het

algemeen goed aan op het functiebestand zoals vastgelegd in de numerus fixus”.

 

In de rapportage wordt aangegeven dat het militaire bestand voor 93,8% en het burgerbestand

met 95,6% is gevuld. Een bestand dat ten gevolge van de bezuinigingen met meer dan 12.000

functies is gekrompen en op 01-01-2016 100% gevuld had moeten zijn. Als dan ook nog in

ogenschouw wordt genomen dat individuele uitzendingen en opleidingen veelal vanaf de

primaire functie worden uitgevoerd dan is er sprake van een groot aantal lege stoelen in de

organisatie. Lege stoelen binnen een eenheid waarvan de werkzaamheden over het algemeen bij

anderen in de eenheid worden belegd.

De minister verwacht dat eind 2016 het vullingspercentage voor zowel het militaire - als het

burgerbestand met enkele tienden van een procent zal stijgen. Echter, als naar de delta tussen

de verwachte instroom en de verwachte uitstroom wordt gekeken, dan geldt voor zowel

het militaire - als het burgerbestand dat deze met ongeveer 850 militairen en 500 burgers

afneemt. Het aantal ‘handjes’ loopt wederom terug bij Defensie. In dezelfde brief schrijft de

minister dat Defensie zich op dit moment richt op een personeelsuitbreiding ter versterking van

de basisgereedheid. Het aantal functies moet ten opzichte van 2015 gaan toenemen terwijl

tegelijkertijd het aantal medewerkers van Defensie wederom zal afnemen. De delta zal dus nog

groter worden in plaats dat deze afneemt.

De minister maakt zich in haar rapportage zorgen over de financiële gevolgen van het ouder

wordende personele bestand. Door de ophoging van de AOW-gerechtigde leeftijd, lees het

kabinetsbeleid, en de UKW is het logisch dat de gemiddelde leeftijd óók bij Defensie gaat

toenemen. Het vervelende is echter dat de gevolgen van het kabinetsbeleid niet worden

gecompenseerd. De personele middensom waarmee Defensie rekent wordt namelijk niet aan

het ‘ouder’ worden aangepast. Sterker, we moeten volgens de boekhouder juist goedkoper gaan

worden. Het gevolg van dit ‘Chinese’ rekenen is dat de personele exploitatie niet meer passend is.

Er zijn dan twee opties: of men compenseert dit elders in het personele budget of men zoekt dit in

het vacaturemanagement. Van beide opties wordt er door de krijgsmachtdelen veelvuldig gebruik

gemaakt. Het gevolg is bijvoorbeeld minder opleidings-, reservisten- , dienstreis- of oefenbudget.

Daarnaast is het kunstmatig vacant houden van functies een veel toegepaste strategie. De

Haagse werkelijkheid, dat het goed gaat het personele vlak, is niet meer dan een rookgordijn.

De daagse werkelijkheid is dat het personeel met de ‘can do’ mentaliteit alle ballen in de lucht

probeert te houden totdat zij er genoeg van heeft en uiteindelijk de dienst verlaat.

Hoe zou het toch komen dat het irreguliere verloop bij Defensie niet te stoppen is?

Pagina 1 van 2

GOV|MHB *** Wassenaarseweg 2 *** 2596 CH Den Haag *** T: 070 - 383 95 04 *** E: