De vereniging voor professionals bij Defensie
Achtergrond_Home.jpg
Nr. 1 | 2024

Download bulletin

Voorbereiden op oorlog

De afgelopen maanden en vooral weken waarschuwden steeds meer topmilitairen en veiligheidsexperts de samenleving dat we ons moeten voorbereiden op oorlog. In Zweden ontstond grote onrust toen de Zweedse opperbevelhebber en de minister van Defensie de bevolking hiertoe opriepen.

In België, Duitsland en Noorwegen waren vergelijkbare geluiden te horen. Admiraal Rob Bauer, voorzitter van het NAVO militair comité, zei dat de samenleving het ondenkbare moet verwachten. En ook in Nederland werd door de CDS en voormalig C-LAS gewaarschuwd dat Nederland in oorlog kan raken, en dat de Nederlandse samenleving zich daar op voor moet bereiden. Voorheen was Defensie altijd voor de (internationale) veiligheid en was het juist het doel om de burgers zo min mogelijk ongerust te maken of te informeren wat er allemaal gebeurt in de wereld. Onrust onder de bevolking zou mogelijk tot chaos kunnen leiden en de samenleving onnodig verstoren. Nu is dat anders. Nu wordt de bevolking juist gewaarschuwd dat een oorlog reëel is en dat men zich erop moet voorbereiden. Want deze keer wordt er namelijk ook wat verwacht van de samenleving. Niet alleen Defensie is verantwoordelijk voor de veiligheid van Nederland, dat zijn we allemaal. Bedrijven, instellingen, veiligheidsdiensten, overheden en de burgers. Het is goed dat deze boodschap eindelijk zo duidelijk wordt gebracht. Ik vraag mij echter af of hij wel is geland. Want door alleen de budgetten voor Defensie te verhogen zijn we er nog niet, we moeten naar een andere manier van denken, ander gedrag. We zijn volgende maand twee jaar verder sinds Rusland Oekraïne binnenviel en nog steeds voldoet Nederland niet aan de 2% NAVO-norm en kunnen wij niet alles leveren wat de NAVO van ons vraagt. Nog steeds hebben wij de productie van de defensie-industrie onvoldoende opgeschaald, terwijl Rusland al is omgeschakeld naar een oorlogsindustrie. Nog steeds maken we ons in de politiek en tijdens de afgelopen verkiezingen meer druk over gezondheidszorg en de huizenmarkt dan over onze collectieve verdediging. En zelfs als de boodschap eindelijk landt is er nog een lange weg te gaan. Een samenleving voorbereiden op oorlog vergt veel van iedereen. Een industrie die produceert wat we nodig hebben en niet wat het meeste geld oplevert. Waar militaire productie voorgaat op productie voor de consument. Hiervoor is steun van de overheid nodig en moeten investeringen in deze industrie juist worden gestimuleerd in plaats van afgeraden. Maar voorbereiden op oorlog betekent ook dat burgers zelfredzamer zijn, dat bij een grote crisis of oorlog mensen niet afhankelijk zijn van de veiligheidsdiensten in Nederland en dat deze diensten zich dus kunnen focussen op de daadwerkelijke crises. Na de opmerkingen van Admiraal Bauer schoten de verkopen van noodpakketten in de lucht. Dus een deel van de bevolking is zich wel bewust wat er van hun wordt gevraagd. Het laatste wat je wilt is dat er net zoals bij de Coronacrisis plunderingen en onrust ontstaat over WC-papier. Maar voorbereiden op oorlog vraagt ook meer van kennisinstituten, gemeenten, bedrijven, maatschappelijke instellingen, veiligheidsdiensten en van de politiek. Iedereen moet zich de komende tijd afvragen wat hij of zij kan doen voor onze collectieve verdediging en wat daarvoor nodig is. Voor Defensie zelf is dit ook een grote opgave. De inrichting van een krijgsmacht die schaalbaar is, die de samenwerking aangaat met al de voornoemde partijen. Dit vraagt veel van de organisatie. Een andere manier van denken, maar ook het Koude Oorlog-denken in een nieuw jasje. Wat er vooral is gevraagd is enorm veel snelheid. Binnen 5 jaar moeten we er klaar voor zijn en dan maar hopen dat het niet al eerder nodig is. Ik heb al vaker geschreven dat ik van mening ben dat dit ook wat van de vakbonden vraagt. Dat ook wij ons overleg moeten voorbereiden op oorlog. Dat we meer snelheid moeten krijgen in het eens worden over onderwerpen, dat we onze prioriteiten moeten aanpassen op dat wat bijdraagt aan de gevechtskracht van Defensie, dat we samen de schaalbare krijgsmacht moeten vormgeven en dat we stugge procedures moeten loslaten. Ik merk dat dit nog heel lastig is voor vakbonden. Dat onze organisaties en afspraken nog ingericht zijn op de tijd van bezuinigingen en dat we snel een nieuwe vorm van overleg moeten vinden die bijdraagt aan het voorbereiden op oorlog. Want voorbereiden op oorlog is uiteindelijk onze beste collectieve verdediging, laten zien dat we er klaar voor zijn zodat onze tegenstander er niet aan denkt om aan te vallen. Hoe beter wij ons voorbereiden op oorlog des te kleiner de kans dat die oorlog er komt.

Download bulletin

 

Verenigingen

logo KVMO DIAP

KVNRO

nov

Contact

Koninginnegracht 19
2514 AB Den Haag

070 - 383 95 04